:: P L A Y ~ M A T E ::

MENNEZ ~ กรุงเที่ยววันเดียวจอด - บางสิ่งที่ยิ่งกว่าซำปอกง(?)

posted on 02 Nov 2011 13:32 by play-mate

อัพสวนกระแสน้ำ พาไปเดินเล่นริมน้ำเจ้าพระยา

ขุดภาพเก่ามาเล่าใหม่ ทำไว้ตั้งนานแต่ไม่ได้โพสต์ซะที แหะๆๆ

===========================================================

ย้อนไปวันที่ ๒ พฤษภา วันหยุดชดเชยวันแรงงาน

ความที่พ่อเราเป็นกรรมกร(?) ก็เลยมีวันว่างๆ ไปเดินเที่ยวกับลูกสาวได้ ครั้งนี้เลือกแถววัดกัลยาณมิตร บางกอกน้อย

เห็นพ่อพูดถึงชื่อวัดชื่อถนนอย่างคล่องแคล่ว เจียก็วางใจ นึกว่าพ่อรู้จักที่ทาง เลยเตรียมตัวไปเฉพาะเรื่องศิลปะ (สำคัญสุดสำหรับการเที่ยวเชียวนะ) แต่เปล่าเลย พ่อก็แค่เคยได้ยินชื่อมาไม่มากไปกว่าลูกสาวเท่าไหร่

เอาวะ ลุยดาบหน้าแล้วกัน มีพ่อไปด้วย ไม่อดอยู่แล้ว

สองพ่อลูกลงรถเมล์ที่วงเวียนเล็ก เชิงสะพานพุทธฝั่งธนฯ ไม่มีแผนที่ทั้งในมือและในหัว แต่แถวนั้นบริหารป้ายได้ดีค่ะ ติดป้ายทุกครั้งที่มีทางแยก ไม่หลงชัวร์

ปัญหาคือ เราไม่มีแผนที่แต่มีเวลาเหลือเฟือ เลยเดินตามป้ายไปเรื่อยๆแบบคนสมาธิสั้น เจอป้ายอะไรน่าสนก็เลี้ยว เจออีกก็เลี้ยวอีก ผลคือเดินอ้อมไกลโข =w=lll

และผลประการแรกจากการสมาธิสั้นก็คือวัดบุปผาราม

วันนั้นอากาศดีจัด ฟ้าสวย แดดเปรี้ยง เป็นวันสำหรับการถ่ายรูปโดยแท้ แต่ไม่เหมาะจะเดินอ้อมโลกอย่างที่เราทำ

ซูมชัดๆ ดวงตราสุริยมณฑล รูปราชรถพระอาทิตย์ ตราประจำตำแหน่งของคุณตาช่วง (สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์)

ออกจากวัดบุปผาราม เห็นโบสถ์คริสต์อยู่ตรงหน้าแล้ว แต่อาการสมาธิสั้นยังแก้ไม่หาย เลี้ยวตามป้ายอีกจนมาถึงวัดกัลยาณมิตรเลย ดีหรือไม่ดีเนี่ย. . .

วัดนี้เอ่ยชื่อไป คนไทยคนจีนก็ร้องอ๋อ เพราะพระซำปอกงในวิหารโด่งดังยิ่งนัก เวลาจัดทัวร์ไหว้พระ ๙ วัดในกรุงเทพฯ ถ้าไม่มาที่นี่ ลุงป้าย่ายายซิ้มแปะคงโวยวายกันน่าดู

วัดนี้มองเห็นได้ตั้งแต่อยู่บนสะพานพุทธเพราะวิหารใหญ่มากกกกก

แหงล่ะ พระซำปอกงสูงตั้ง ๑๕ เมตรกว่าๆ ขืนวิหารไม่ใหญ่ก็ยัดไม่ลงสิฟะ (จริงๆเขาสร้างพระก่อนค่อยสร้างวิหารครอบนะ)

ถึงไม่อยากแต่ต้องแปะรูปพระซำปอกงสินะ เดี๋ยวจะว่ามาไม่ถึง

วิหารนี้แปลกอย่างนะ พอเดินข้ามธรณีประตูเข้าไปต้องลงบันไดอีก ๔ ขั้นล่ะ คงยกสูงไว้ก่อน กันน้ำท่วม(?)

((ในภาพจะเห็นว่าคนเยอะมาก ขนาดไม่มีทัวร์มาลงนะเนี่ย))

มีกลองไว้ให้ตี อารมณ์คนไทยทำบุญแล้วตีระฆัง?

ออกจากวิหารหาอย่างอื่นดูต่อ วัดนี้หามุมสงบยากเพราะเต็มไปด้วยพื้นที่ขายความศรัทธา ตั้งซุ้มศาลาพรืดไปหมด ไม่น่าชม เจียเบือนหน้าหนีจากซุ้มน้ำมนต์ถุงละ ๑๐ บาท แล้วก้าวว่องไวไปทางอุโบสถที่ไม่มีใครเหลียวแล

. . .แต่เสาหินนี้มันสวยจริง แวะถ่ายรูปก่อน โชะ!

เสาแบบนี้ตั้งอยู่หน้าพระอุโบสถ ๒ เสาคู่กันค่ะ เคยได้ยินคนบอกว่าเป็นสัญลักษณ์แทนธูป(หรือเทียน?) หรือเปล่า? ม่ายรู้ ไม่เข้าใจศิลปะจีนเลยแม้แต่น้อยค่ะ

หน้าบันพระอุโบสถสร้างแบบจีนชัดเจนมาก (เทียบกับวิหารตะกี้ก็ไม่เหมือนแล่ว) ภายนอกยังสวย แต่ภายใน. . .เริ่มเห็นเค้าตั้งแต่ประตูแล้วแฮะ

ลงรักดำ แต่ไม่ยักปิดทอง เทรนด์ใหม่เหรอ? หรือไม่มีงบ? โกหกน่า คนมาวัดนี้ก็เยอะออกนะ?

จิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถบอกได้คำเดียวว่าเลิศ ชั้นเอกทีเดียว แต่. . .

รูปตะกี้หลอกลวงน่ะ ข้างล่างมันเสียหมดแล้ว

พระประธานของวัดกัลยาณมิตรเป็นปางปาลิไลยก์ แปลก ไม่ค่อยเห็นพระประธานอุโบสถเป็นปางนี้

จิตรกรรมหลังองค์พระ ช่วงบนน้ำฝนรั่วเสียเป็นแถบๆ ส่วนช่วงล่างเกลี้ยงไปแล้ว

ภาพนี้ประจานความสะเพร่าของตัวเอง เผลอลืมปิดแฟลชแต่ก็ทำให้เห็นว่าภาพมันบวมหมดแล้วค่า

อีกหนึ่งความทรุดโทรม

วัดที่สร้างหรือบูรณะช่วง ร.๓ หลายวัดจะมีกระจกเงาเขียนลายใส่กรอบไม้สลักอย่างงามประดับอยู่เหนือหน้าต่างค่ะ แต่ภาพนี้ ใครมองแล้วไม่อนาถใจเสียดายความงามนี่. . .

ภาพนี้คืออาคารปริศนาไร้หน้าต่าง? ยังเห็นชัดว่าหินเป็นของเก่าและอาจจะเคยสวยงามมาก่อน ปัจจุบันปิดตายอยู่กลางลานจอดรถระเกะระกะ เป็นซากอดีตที่รอแต่วันรื้อทิ้ง

กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนวัดนี้เป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี ๒๔๙๒ ตอนนี้ล่ะ?

ทางวัดเรี่ยรายเงินบูรณะพระซำปอกง+วิหารอีก แล้วอุโบสถที่มีงานศิลปะอันยิ่งใหญ่นี่ล่ะ?

หรือพระประธานไม่ดังเท่าซำปอกง เลยช่างมัน ไม่ต้องทำอะไร??

ออกจากวัดกัลยาณมิตรอย่างไม่สบายใจเลย เดินเลียบริมแม่น้ำไปค่ะ สะดวกดี เข้าถึงสถานที่ได้เลย ไม่ต้องวนอยู่ในซอย